Het is eindelijk heerlijk weer. Een hittegolf zelfs! Ik weet niet hoe het met jou is, maar wat betreft koken word zelfs ik een beetje lamlendig als het zo heet is buiten. Met 30 graden op de thermometer heb je nou eenmaal geen zin in stamppotten, stoofgerechten, of wachten bij een veel te hete oven op een arbeidsintensieve lasagne.  Het liefst besteed ik op dat soort dagen zo min mogelijk tijd aan koken,  is het zo makkelijk mogelijk, en levert het een koud of lauwwarm gerecht op. Daar fris je tenminste lekker van op.

Ik ging er dus laatst op een tropische vrijdag zonder meer van uit dat een oude klassieker van mijn moeder, een heerlijke gevulde pastasalade, er in zou gaan als koek bij het hele gezin. Ik kookte, sneed, en roerde het nodige, en hups, de salade was klaar. Triomfantelijk zette ik de goedgevulde schaal op tafel. Nieuwsgierig als onze kleine dame is, boog ze zich over de schaal heen om te turen wat er in zat. Ik zat klaar voor een bescheiden applaus. In plaats daarvan sprak de kleine dame verbolgen: “Mama! Waarom is de pasta niet rood?! Is er geen saus?”. Aan de overkant van de tafel onderdrukte manlief een grijns. Hij eet stiekem namelijk ook liever pasta met saus, en is blij dat hij een medestander heeft. Ik probeer mijn dochter zo goed mogelijk te motiveren om toch even te proeven, maar ze geeft geen sjoege. Mokkend haalt ze haar neus op voor het bord met lekkers. Nadat de rest van het gezin het bord leeg heeft gegeten en ik een klein beetje extra heb opgeschept, roept ze ineens: “Hey, is dat kaas?! En dat is worst!” Jazeker is het dat, en dan wil madam ineens wel proeven. En goh, die vlindertjes zijn eigenlijk toch ook wel lekker, en mmm, “ik ben GEK op komkommer, he mam?!” Je raadt het al; het gerecht ging uiteindelijk schoon op. Als we klaar zijn met eten schep ik het restant van de salade in een kleinere kom; ik heb aan de buren een portie beloofd zodat ze die avond niet hoeven te koken. “Mama, wat doe je nou met de vlinders?” vraagt mijn dochter. “Ik wil morgen weer vlinders eten!”.  Ahum. Volgende keer nog een grotere schaal salade maken. Soms gaat een recept ten onder aan zijn eigen succes ;).

Hoe maak je het?

Zo maak je deze heerlijke pastasalade (voor ruim vier: wij hebben er uiteindelijk met 4 volwassenen en 2 kleintjes van gegeten):

Kook een zak/pak farfalle (vlindertjes, ca 500 gram) pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Je kunt natuurlijk ook een andere soort pasta nemen, maar deze vlinders doen het qua bite en vorm leuk in een koude salade en vallen meestal in de smaak bij kinderen.
Snijd terwijl de pasta kookt de volgende ingrediënten in kleine blokjes;
– een dikke plak (jonge) kaas
– een dikke plak salami
–  een dikke plak ham
– een geschilde komkommer
– een rode paprika en een gele paprika
Maak een bosje lente-uitjes schoon (meest groene gedeelte en kontje eraf snijden) en snijd dan schuin in hele dunne ringetjes. Als je dat lekker vind kan je er ook nog een paar stengels in dunne schijfjes bleekselderij doorheen doen. Erg lekker is het ook om er zwarte (kalamata) olijven door te doen. Meng alles door elkaar samen met de pasta.
Maak dan een dressing van een paar flinke scheuten olijfolie, een eetlepel (met kop er op) yogonaise,  een theelepeltje ketchup, een eetlepel citroensap, wat versgemalen zout en peper en wat zeer fijngesnipperde bieslook. Schenk dit in delen bij de salade (niet in 1 keer, dan kan je zelf bepalen hoe smeuïg je de salade wilt hebben), proef steeds even tussendoor of je het lekker vindt. Als jij en je kinderen dat lekker vinden, kun je er nog een handje geroosterde pijnboompitjes overheen strooien, of zet deze in een schaaltje ernaast zodat iedereen zelf kan pakken.

Deze salade leent zich er heel goed voor om de avond van tevoren te maken, zodat de smaken lekker in kunnen trekken en de salade goed koud kan worden. Je kunt een volwassenen versie maken door de kaas en worst uit te wisselen voor ‘grote mensen ingrediënten’, zoals geitenkaas, brie of camembert, of chorizo of droge worst/fuet i.p.v. de ham en salami.

Smakelijk eten!

claudia profielfotoHoi, ik ben Claudia, 36 jaar, getrouwd, mama van twee superkids en projectmanager in de zorg. Stiekem droom ik van een heel andere carrière, namelijk mijn culinaire droom achterna gaan. Tot het zover is probeer ik zo slim en zo lekker mogelijk de drukte van alle dag door te komen, af en toe best een uitdaging. Ik vind het belangrijk om goed, gezond, maar vooral lekker en gevarieerd te koken zodat ik mijn kinderen een goede basis mee kan geven. Liefst met slimme trucjes zodat het eten snel op tafel staat, maar soms ook bewust recepten die wat meer tijd nodig hebben, omdat niets zo ontspant als een lekker potje koken. Meer over mij weten of meer recepten lezen? Check mijn website www.claudindewolken.nl.