Andere moeders hadden me er al voor gewaarschuwd. Voor die bak met gekleurde ellende. Vol speeksel en snot, maar vooral vol bacteriën. Waar ieder kind in MOET zodra er één gespot is. Omdat het lonkt, een niet te beschrijven aantrekkingskracht: de ballenbak.

Ik moest er onlangs weer aan geloven. Ik was een dagje op stap alleen met mijn dochter van 3. Koffie drinken in de stad (zij een kindercappuccino, wat ik overigens een geniale uitvinding vind! Met die in het vooruitzicht willen ze altijd mee naar de koffiebar:), winkelen voor kleding en tenslotte nog een paar frietjes eten in een restaurant. En daar begon de ramp: dochterlief ging op het geluid van andere joelende kinderen af en spotte de ballenbak. Argh!!

Snotmouw

Geloof me, ik ben echt geen heilig boontje als het gaat om de hygiëne van mijn kinderen. Ook mijn bloedjes vegen wel eens hun snot af aan hun mouw, sabbelen vrolijk op de speen van een ander (soms onbekend) kind en likken vol overgave hun niet van te voren gewassen handjes af na een bakje chips. Maar dat kan ik aan, dit is allemaal te overzien. Een ballenbak is dit niet voor mij. Waar mijn dochter een walhalla vol vrolijke kleuren en andere blije kindjes ziet, zie ik een vieze bak vol plakkerige ballen vol bacillen.

Onderzoek

Volgens mij komt het omdat ik ooit heb gelezen dat onderzoek aantoonde dat een ballenbak dé plek is waar zich de meeste bacteriën ophopen. De bak én de ballen worden immers nooit schoongemaakt. En bovendien schijnen kinderen er af en toe in te plassen en zelfs te poepen. Vraag me niet waarom, maar het stond in dat onderzoek. En die tekst is sindsdien onlosmakelijk verbonden met die ballenbak. Maar leg jij je dochter van 2 maar eens uit dat zij niet tussen al die blije kindjes in de bak mag gaan spelen, omdat haar moeder ooit eens een onderzoekje las…. En dus moest ik er aan geloven. Daar ging ze, in haar zalmroze jurkje met crémekleurige maillot, schone handjes, haren en wangen. Zo hup, de ballenbal in. Op zoek naar de rode ballen. Want rood is haar lievelingskleur.

Maximaal 15 minuten

Vijftien minuten lang werd mijn dochter bloot gesteld aan 25 vierkante meter bacteriën. En waar ik met kromme tenen toekeek, gierde zij het uit met vier andere kindjes (wiens moeders ook voor de bijl waren gegaan). De ballen (lees: bacillen) vlogen door de lucht, hoe hoger ze gingen, hoe harder ze lachten. Na een kwartier vond ik het genoeg. Dochterlief keek wat beteuterd, zich van geen kwaad bewust. Maar toen ik haar een kindercappuccino beloofde als afsluiter van de dag, wilde ze toch wel met me mee. Dus daar gingen we: heel snel en heel ver weg van die poel met viezige micro organismen. Ik hoop dat ik snel een onderzoekje lees waarin staat de rode ballen de minste bacteriën met zich meedragen.

floor2

Ik ben Floor, 34 en moeder van 4 kids. Drie dotjes van meisjes (1, 3 en 5) en één stoere vent (8). En ja, zo’n groot gezin brengt de nodige chaos, hilariteit en onverwachte situaties met zich mee. Maar ik geniet er van, iedere dag op nieuw (’s nachts soms minder). Genoeg om over te bloggen dus!

 

 

Beeld: Pinterest