Ook ik moest er tijdens mijn laatste zwangerschap aan geloven: de babyshower! Bij mijn eerste drie kids ontsnapte ik de dans. Kennelijk was deze trend in 2007 nog niet echt doorgedrongen in Nederland. Of althans nog niet in de hoofden van mijn lieftallige vriendinnen en schoonzussen. Maar een aantal jaar later, tijdens mijn vierde zwangerschap, was dat wel het geval. Een beetje jammer.

Om te delen op Facebook

Ik heb het hele fenomeen babyshower nooit begrepen. Waarom een feest geven als je baby nog niet geboren is? Waarschijnlijk is het ooit bedacht door een moeder met een slecht slapend kind. “Vier alsjeblieft nu nog dat je slapen kan! Straks als je kind geboren is ben je bekaf en staan feestjes ver onderaan je to-do list!”
Wie is eigenlijk de doelgroep van dit commerciële geleuter? Jouw kind krijgt niets mee van het hele feest. Hij of zij hoort hooguit wat opgewonden gekir van zijn of haar moeder, terwijl ze met een blinddoek om aan luiers ruikt om te raden wat voor substantie er in gedropt is. Oeh spannend, is het jam, ontbijtkoek of pindakaas? Ja echt, dit gebeurt!! (heb ik gelezen op een website over babyshowers). De moeder in spé kan hier toch ook niet echt opgewonden van raken? Haar gezicht betrekt helemaal als ze erachter komt dat alle aanwezige vriendinnen met een smartphone foto’s maken van het hele festijn. Leuk, om te delen op Facebook. Nou, geloof me: als je 37 weken zwanger bent, 4 liter vocht meezeult en niet op een babyshower gerekend had toen je je die ochtend aankleedde en niet opmaakte… dan wil je jezelf niet terug zien op 12 Facebook Timelines.

Blije Doos

U leest het al, ik ben er niet zo weg van. En voordat jullie me boze mails sturen, ik weet ook heus wel dat vriendinnen het allemaal lief bedoelen en dat sommige vrouwen een babyshower fantastisch vinden. Maar peil dit even van tevoren. Dat gebeurde bij mij namelijk niet. In mijn pyjama (ja, dat mag de laatste weken van je zwangerschap) en zonder make-up zat ik die bewuste zaterdagmiddag lekker op de bank. Het rijk alleen, want partner lief (later bleek partner in crime) ging een dagje naar Artis met onze drie oudste kids. Oef, wat keek ik uit naar deze dag. Geen geluid, geen noodzaak om te praten, even helemaal niets. Nadat de deurbel ging leefde ik nog een minuut in de illusie dat mijn ‘Blije Doos’ bezorgd werd. Maar het bleek een hele groep ‘Blije Dozen’. Surprise! En toen begon de ellende.

Cupcakes

Ik heb er het beste van gemaakt. Kreeg gelukkig de tijd voor een sprintje (ahum, ik bleek niet meer zo snel op de eerste meters) naar boven voor een snelle opfrisbeurt. Ondertussen plunderden mijn vriendinnen mijn keukenkastjes op zoek naar schaaltjes, glazen en bordjes voor zelf gebakken cupcakes (die horen kennelijk bij babyshowers als Bert bij Ernie), vruchtensmoothies, aarbeien en een chocoladefontein. Alsof ik nog niet genoeg kilo’s gegroeid was. Een half uurtje later zat ik op de bank met een druk kwebbelende vriendinnengroep om mij heen. En ja, toen kwamen zelfs bij mij, alsnog de tranen. Zie me hier nu zitten: het middelpunt van een babyshower! Leg die zin positief of negatief uit, maar feit is dat mijn hormoonspiegel dit niet aan kon. Voor mijn vriendinnen was mijn tranendal de kers op hun babyshowertaart. “We hebben het heel graag voor je gedaan, je verdient dit echt!”

Intens gelukkig

Om vijf uur werkte ik de meiden de kamer uit. “Moeders moet even bijkomen…” Ik bleef alleen achter in een opgeruimd huis (zo zijn mijn vriendinnen dan ook weer) en met een berg fantastische cadeaus. Ook zo’n bijzonder ding van de babyshower: cadeaus terwijl je nog niets gedaan of te showen hebt! En ik moet toegeven: op dat moment – daar zo alleen in die kamer – voelde ik me ineens intens gelukkig. In alle rust met mijn kleintje in mijn buik, nagenieten van de liefde die ik die middag kreeg. Bij een volgende zwangerschap (ik sluit niets uit), mogen ze allemaal weer langskomen. Maar dan zonder cadeau (bewaar die maar voor na de bevalling), één voor één, van te voren aangekondigd en never nooit meer onder de noemer ‘babyshower’. Amen.

floor2
Ik ben Floor, 34 en moeder van 4 kids. Drie dotjes van meisjes (1, 3 en 5) en één stoere vent (8). En ja, zo’n groot gezin brengt de nodige chaos, hilariteit en onverwachte situaties met zich mee. Maar ik geniet er van, iedere dag op nieuw (’s nachts soms minder). Genoeg om over te bloggen dus!

 

Beeld: Pinterest