Slapen wordt overschat. Wie slaapt er nog acht uur? Ik tuk gemiddeld 4 tot 7 uur per nacht en ik functioneer prima. Ik ben inmiddels bevriend met mijn trillende rechterooglid. En ik zie er uit alsof ik opgebaard ben. Mijn witte gezicht kan zo op een schildersezel. Maar verder rock ik de boel aardig. Ik heb overigens nooit veel slaap nodig gehad. Van alle eigenschappen die mijn dochter van mij had kunnen erven, nam ze mijn tomeloze energie over. Een powernapje is genoeg om de hele dag te knallen. Ze is -net als ik- een geflipt Duracel-konijn.

“Ik slaap wel als ik oud ben!”, riep ik in mijn twintiger jaren. Nachten ging ik op stap en verscheen de volgende ochtend gewoon weer om 09.00 uur op mijn werk. Soms sliep ik helemaal niet. En ging die avond dan gewoon weer op stap. En dat alleen op wijntjes. Natuurlijk knapte ik tussendoor weleens een uiltje. Het mooie is dat ik overal kan slapen. Zo werd ik een keer in een shoarmazaak wakker met mijn hoofd op een broodje kebab. Ik heb meerdere keren staand in de hoek van de kroeg geslapen. En, ook als ik niet beschonken ben, slaap ik goed. In bed, op de bank en in de auto. Zo gingen we eens op vakantie naar Frankrijk en werd ik na 6 uur –‘Schat, ik doe eventjes mijn ogen dicht’– wakker bij München. Overigens door het ongemak van een natte schouder en een stramme erectienek.

228 nachten niét slapen

Toen ik in verwachting was waarschuwde iedereen ons al voor de talloze slapeloze nachten. Die waarschuwing was terecht. Geen woord gelogen. Onze dochter slaapt al ruim anderhalf jaar alleen wat nodig is. ’s Avonds slaapt ze moeilijk in en ‘s nachts is ze 3 tot 4 keer wakker. Soms ook klaarwakker. Als ze dan niet het behang van de muur huilt, zingt ze er wel vrolijk op los. Ik zeg het gewoon: mijn man en ik hebben een chronisch slaaptekort. En wij zijn niet alleen. Uit onderzoek blijkt dat 50% van alle ouders met jonge kinderen elke nacht tenminste 1 uur te weinig slaapt. Dat is 365 uur per jaar. Gedurende vijf jaar is dat 1.825 uur te weinig slaap. Zo’n 228 nachten. Super leuk die roze wolk! Als ik dit had geweten was ik mooi met mijn hoofd in het portie schapenvlees blijven liggen.

Aardstralen

We hebben natuurlijk eerst uitgezocht of er iets met onze dochter aan de hand was. Huisarts, kinderarts, osteopathie, consultatiebureau, baby-massage… been there, done that. Ook hebben we alles in en rondom haar slaapkamertje systematisch uitgekamd en gecheckt. Ander dekbedje, ledikantje op een andere plek, nachtlampje, mand met knuffels. Noem maar op. We hebben gespeeld met bedtijden, voeding, rituelen en slaaptraining. Op een gegeven moment dacht ik na een avondje googlen dat het aardstralen waren die mijn meisje ’s nachts  tergden. Toen ik daar een zweverige pipo met een ‘aardstralensteen’ voor wilde laten langskomen, vroeg mijn man of ik zelf een kei voor mijn bakkes wilde hebben. Ik heb het er toen maar bij gelaten.

‘Ik kaaaan niééét slaaapen’

Sinds een paar weken nemen we de situatie voor wat het is. En dat is prima. Onze dochter heeft gewoon minder slaap nodig. Is ze misschien wat onrustig(er)? Of energiek(er)? Wie bepaalt wat wel of niet normaal is? Als ze ‘s avonds niet kan inslapen wieg ik haar in de schommelstoel totdat ze wel bedklaar is. Als ze ’s nachts wakker is troosten we haar en aaien we haar over haar kleine blonde bolletje. Net zoals mijn ouders deden toen ik klein was. Jarenlang heb ik ook in de nachtelijke uurtjes met uilenogen in mijn bedje rechtop gezeten en geroepen: ‘paaaap/maaam, ik kaaaaan niééét slaaaapen’. Altijd waren ze er voor mij. Ik voelde mij veilig en begrepen. En niets minder wil en ga ik onze dochter bieden.

Tips!Er zijn al veel goedbedoelde tips voor jonge ouders met slaaptekort in de omloop. Ik voeg er graag een aantal aan toe:

1)         Niet gaan liggen!

Dit lost niets op! Geef je vermoeide lichaam geen vinger, want ze pakt de hele hand. Als je met een stevig slaaptekort een uurtje gaat liggen, word je geradbraakt wakker. Alsof je zojuist door een intercity bent aangereden.

2)         Erop uit!

Probeer in de energie van je kleintje(s) mee te gaan. Ook al heb je op dat moment de vitaliteit van een natte dweil. Ga fietsen, wandelen of zwemmen. Blijf bezig en in beweging. Moeheid is een bitch. Don’t let her get you.

3)         Drink!

Laat je niet wijsmaken dat je geen alcohol moet drinken als je moe bent. Een lekker slaapmutsje ontspant juist. Je bent toch al moe, dan kun je je beter prettig bedwelmd en rozig voelen. Slaap je bovendien snel in.

4)         Klaag!

Spreek naar je partner uit dat je godsgruwelijk moe bent. Vertel theatraal aan je ouders dat je niet weet hoe je de dagen door moet komen. Dat lucht op! En je creëert begrip voor je ietwat zure humeur.

5)         Relativeer!

De eerste vier jaren van een kleintje zijn tropenjaren. Maar hé, wat is vier jaar op een mensenleven? (Tenzij je meerdere kinderen hebt/krijgt). Als je straks oud en grijs bent, en ergens aan het zwembad ligt te genieten van je pensioen, kun je genoeg rusten en slapen.

Nu: lekker aan de bak!

Liza BlogIk ben Liza. Dertiger en trotse moeder van een dochter. Ik schrijf graag. Het liefst over bijzondere mensen en dingen die mij opvallen of verbazen. Ik schrijf korte verhaaltjes met een dikke knipoog en gezonde zelfspot. Het moederschap is een leuke inspiratiebron. 

Wil je meer van Liza lezen? Volg haar dan op Twitter @lizaschrijft of like haar Facebook-paginawww.facebook.com/lizaschrijftgraag Binnenkort gaat ook haar website live: www.lizaschrijft.nl Nog even geduld dus!

Beeld: Pinterest