Het was aan de Bosbaan in Amsterdam. Hij praatte met een voetbalvriend, dronk cappuccino. Op zijn arm zijn dochtertje, alsof het nooit anders was geweest. In één beweging haar jasje aan, muts op en hup de kinderwagen in. Met alle gemak van de wereld. De vriend vroeg of het meisje al kon staan. Hij lachtte: “Nee, kindjes van 6 maanden kunnen nog niet staan. Dat duurt nog een tijdje”, zo wist hij te vertellen. Hij weet het allemaal, want hij is een vader.

Dit gaat over mijn man. Al bijna 15 jaar mijn grote liefde. Altijd opgewekt, beetje slordig, tikje macho en vooral gek op zijn vrijheid. Gaat het liefst zijn eigen gang. En toen werd hij – in juni vorig jaar – vader van ons meisje. En ineens was deze ‘praatjesmaker’ ook echt een vader. Inderdaad, alsof het nooit anders was geweest.

Wennen

Mannen ervaren de zwangerschap toch echt anders dan vrouwen. Logisch ook: zij hangen niet kotsend boven de plee, hebben geen last van de 3 V’s (vruchtwater, vocht, vet) en bij hen gieren de hormonen niet door hun lijf. Toch is voor de meeste vrouwen een zwangerschap een fantastisch proces. Er groeit nieuw leven in je. En jij krijgt de kans om dit negen maanden, iedere minuut van de dag te voelen. En dus ook negen maanden de tijd om aan het idee te wennen, om alvast een band op te bouwen met je ongeboren kindje. Voor je man is dit anders. Die voelt fysiek minder, voor hem is het krijgen van een kindje in die fase vaak nog veel minder tastbaar.

Voor altijd verliefd

Voor vaders begint het vaderschap meestal pas op het moment dat die kleine ter wereld komt. Bij de één is het Pats Boem Raak… ik ben vader. Met alles erop en eraan. Luiers verschonen: kom maar op. Uren wiegen midden in de nacht: geen probleem! Hij weet precies welk huiltje welke oorzaak heeft. Een ander moet eerst even bijkomen. Kijkt een paar dagen de kat uit de boom, om vervolgens verliefd te worden en dit voor altijd te blijven.

Ik wist dat mijn man een fantastische vader ging worden, daar twijfelde ik geen seconde aan. Maar ineens, daar aan die Bosbaan zág ik het ook echt. Ik keek er van een afstandje naar. De papadagen hadden zijn vruchten afgeworpen. Alles ging zo gemakkelijk: mijn man is een vader. En wat voor één!

Herinner jij het moment nog dat je zag dat jouw man ineens echt een vader was?

Beeld: Pinterest

Profielfoto SanneIk ben Sanne. Moeder van het mooiste meisje van de wereld. Sinds mijn dochter geboren is praat ik over niets liever dan haar. En over andere dingen die met het moederschap te maken hebben. Mijn humor is gelukkig niet verdwenen sinds mijn bevalling, sterker nog: mijn dochter vindt me hilarisch. En dus schrijf ik mijn gekkigheden, mijn verbazing en de dingen die ik meemaak hier op New Mama.