Ken je dat gevoel? Dat je de tijd het liefst even stil wilt zetten. Gewoon, omdat het nu perfect is. Omdat je denkt: mooier dan dit wordt het niet. Dat gevoel heb ik vandaag. Mijn dochter is 40 weken en 5 dagen oud. M’n lieveling kan inmiddels zelf zitten, we fietsen samen door Amsterdam, ze giert het uit als we gek doen, en na het eten lekker bij papa op schoot is vaste prik. Ze leert iedere week nieuwe dingen, brabbelt er vrolijk op los, ‘roept’ me als ik even uit de kamer loop. We hebben echt interactie en dat is zo mooi! Dit moment wil ik best een tijdje vasthouden. Even de klok een paar weken stil? 

Gifgroene mankini

Ik bedenk me wanneer ik dit eerder had. Het gevoel dat je de tijd even stil wilde zetten. Misschien tijdens mijn bruiloft? Eindelijk in die witte jurk die al maanden bij mijn ouders op zolder hing. Eindelijk mocht ik mijn vriend ‘mijn man’ noemen (en ja, dat werd tijd na 12 jaar verkering!). Iedereen die we leuk, lief en aardig vonden samen in één café. Rozig van de drankjes, gelukswensen en goede muziek. Ja, dat was misschien wel zo’n moment.
Maar dat gevoel verdween denk ik toen één van onze vrienden zijn speech begon. Allereerst houd ik niet van speeches op een bruiloft. Bijna net zo erg als abc-tjes, alcohol vrije drankjes en broodjes beenham. Maar oké, één speech kon nog net. Maar deze speech eindigde in de onthulling van een levensgrote banner van mijn man halfnakend in een gifgroene mankini. Geen fotoshop! Tja, op zo’n moment mag de tijd snel weer doorgaan!

Witte vlokken

Of mocht de tijd even stil staan toen ik voor het eerst met vriendinnen naar Salou ging? Zo’n vakantie kan niet lang genoeg duren toch? Voor het eerst zonder mijn ouders naar het buitenland. Tien dagen lang niets anders dan strand, zon, zee, leuke mannen en geen zorgen om de dag van morgen. We maakten ons alleen druk om wat we die avond zouden dragen. En met zes koffers stampensvol kleding moest zelfs dat niet voor echte problemen gaan zorgen. Maar ook hier kwam dat onvermijdelijke moment waarop je je realiseert dat de tijd dus wel snel door mag tikken. Bijvoorbeeld omdat zes meiden die 24 uur op elkaars lip zitten toch echt heel gemeen kunnen worden. Of nadat we een glas melk in één keer achterover sloegen (nadorst), om er vervolgens achter te komen dat er witte vlokken in dreven. Maar vooral toen we er achter kwamen dat de bidet waarin we dagenlang onze handen en voeten hadden gewassen voor alle andere hotelgangers toch echt een andere functie had. En forward met die tijd!

Anders

Maar nu is het anders. Nu mag de tijd echt even stil staan. Nog iedere dag denk ik terug aan mijn bevalling. Aan het moment dat ik mijn dochter voor het eerst zag. Oh, jij was het al die tijd! Natuurlijk! Het moment waarop ik ineens, echt moeder werd. Met alles erop en eraan. Sloten vol liefde, emmers vol tranen van geluk, mooier dan mooi. En ook al geniet ik iedere dag heel bewust van haar aanwezigheid en werk ik zo weinig mogelijk buitenshuis, om zoveel mogelijk bij haar te zijn. Leg ik alle mooie momenten vast op foto en video. Dan nog zijn we ineens veertig weken en vijf dagen verder.

Maar haar tomeloze energie schudt me wakker. Met d’r mooie oogjes kijkt ze me aan: “De tijd stil zetten? Ben je gek! Morgen wordt nog mooier dan vandaag!” En zelf kom ik er morgen vast achter dat ze gelijk had:)

Herken jij dit? Wanneer wilde jij de tijd het liefst even stil zetten?

Profielfoto Sanne

Ik ben Sanne. Moeder van het mooiste meisje van de wereld. Sinds mijn dochter geboren is praat ik over niets liever dan haar. En over andere dingen die met het moederschap te maken hebben. Mijn humor is gelukkig niet verdwenen sinds mijn bevalling, sterker nog: mijn dochter vindt me hilarisch. En dus schrijf ik mijn gekkigheden, mijn verbazing en de dingen die ik meemaak hier op New Mama.

Beeld: Pinterest