Geweldig nieuws! Geboortefotograaf Marijke Thoen, winnares van The Birth Photographers Image of the Year Competition 2016, zal vanaf nu maandelijks een geboorteverhaal met ons delen. Als geboortefotograaf maakt ze de meest bijzondere bevallingen mee. Haar verhalen en de prachtige foto’s vind je dus nu ook op New Mama! Deze keer: de geboorte van Nelle. 

Marijke Thoen

De geboorte van Nelle

Net terug in Gent na enkele dagen genoten te hebben van het lekkere weertje aan de kust en ik mag al meteen rechtsomkeer maken 🙂 De baby van Mieke en Joris waarvan ik de geboorte mag vastleggen in Oostende kondigt zich aan..

Het belooft een bijzondere geboorte te worden: de vader van Mieke is gynaecoloog en zal de bevalling doen en de moeder van Mieke is vroedvrouw, ze oefende nooit het beroep uit waardoor een tweede bevriende vroedvrouw de officiële taak op zich neemt maar in de praktijk is het de moeder van Mieke die haar dochter doorheen de arbeid loodst ..

Een ontroerend mooi verhaal van een familie die er een nieuw familielid bijkrijgt.

Mieke ziet het allemaal nog top zitten, ze lacht, overloopt lijstjes van wat er nog mee moet als ze straks naar het ziekenhuis gaan enz, …  oh ja, dat is “als” ze straks naar het ziekenhuis gaan, want dat gelooft Mieke eigenlijk zelf nog steeds niet. Ze vind het best gezellig dat ik er al ben omdat haar moeder me al wou laten komen maar ze denkt eigenlijk dat iedereen straks gewoon weer naar huis kan en alles gewoon weer zal stilvallen. Maar niets is minder waar… moeders weten altijd beter Mieke 😉

Als ik aankom krijgt Mieke accupunctuur, in de hoop dat de weeën sterker en regelmatiger worden en de arbeid echt van start gaat, Joris zit te pixelen (je moet toch iets doen om de tijd te doden). Chantal, de moeder van Mieke, en aanstaande oma, zit nu nog een beetje in de rol van gastvrouw, haar doula-kwaliteiten zijn voor later op de avond, nu zorgt ze voor broodjes, koffie en vrolijke noten .. 🙂

Ik vraag me af hoe het moet zijn voor Joris om zn’ schoonmoeder er de hele tijd bij te hebben maar al snel heb ik door dat die twee gewoon twee handen op één buik zijn 🙂 Het is er één en al warmte en gezelligheid, die baby die in aantocht is heeft het getroffen, denk ik!

De koffie is op, we hebben gegeten en we worden allen een beetje moe (want van deca blijf je natuurlijk ook niet echt wakker haha, ..) .. Zou Mieke dan toch gelijk krijgen, .. zou het dan toch nog niet voor deze nacht zijn? We nestelen ons in de zetel, Chantal geeft mij ook een dekentje, wat ik heel lief en attent van haar vind. De nacht valt en een complete rust daalt neer ten huize Droogenbroodt. En het blijkt net die rust te zijn die Mieke nodig had als een waar startschot voor de weeën, iets wat haar moeder trouwens al lang doorhad, maar ja, hoe zorg je ervoor dat je overenthousiaste dochter tot rust komt… gewoon geduldig wachten tot ze moe is moet Chantal gedacht hebben 🙂

Ik ben op slag weer alert en wakker en grijp naar mn camera terwijl ik ontroerd toekijk hoe Joris en Chantal Mieke steunen en bijstaan bij het opvangen van de weeën. Mieke ontpopt zich al snel tot een “echte vrouw in arbeid”, zo staat ze plots op en wil ze gaan wandelen, Joris beseft amper wat er gebeurd maar Mieke staat al met haar jas aan in de gang… Ik vind het altijd heerlijk om te zien hoe vrouwen in arbeid zich de koningin wanen, en haar onderdanen bedienen haar op haar wenken, en zo hoort het ook.

Elke vrouw in arbeid zou zich de koningin moeten voelen. Dat ze daarbij zo nu en dan wel acht slaat op de raadgevingen van haar “raadsheren en raadsvrouwen” (aka medisch personeel) is natuurlijk wel verstandig, maar elke barende vrouw zou zich op zn minst gehoord moeten voelen wat haar wensen op dat moment betreft, hoe gek die wensen soms ook klinken. Ik denk dat dit heel belangrijk is voor hoe een vrouw achteraf terugkijkt op haar bevalling. Dat het niet altijd loopt zoals je in je hoofd had is één ding, maar achterblijven met het gevoel dat je je op dat moment niet of onvoldoende gehoord voelde kan volgens mij een grotere impact hebben dan je soms zou denken. Maar goed, ik ben aan het afwijken, terug naar Mieke, alwaar alles nog steeds geheel volgens plan verloopt 🙂

Terwijl Mieke op wandel is ziet Chantal haar kans schoon om haar man, de vader van Mieke en gynaecoloog van dienst, op te bellen. Niet veel later wordt unaniem beslist om naar het ziekenhuis te vertrekken. Daar wacht immers een soort “welness- verloskamer” met een reuzegrote Jacuzi en Mieke ziet het wel zitten om daar haar weeën verder op te vangen.

Nog een kleine twee uur dobbert Mieke, samen met Joris en bijgestaan door haar mama Chantal, rond in de jaccuzi. De bevriende vroedvrouw, die de arbeid van Mieke thuis opvolgde, is meegekomen en de vroedvrouwen van het ziekenhuis rest niet veel meer dan koffie drinken 😉 Mieke en Joris doen het zo goed en vertoeven helemaal in hun eigen wereldje. Dan is het tijd om naar het bevallingsbad te verhuizen, waar opa in spe zijn kleindochter op de wereld helpt.. Absoluut prachtig om te zien en mee te maken. Welkom Nelle, je hebt zowat het meest liefdevolle nest van de hele wereld uitgekozen om in geboren te worden, dat komt zonder twijfel helemaal goed met jou!

Blij en dankbaar dat ik hiervan getuige mocht zijn,

Heel veel liefs,

Marijkenelle1 nelle2 nelle3 nelle4 nelle5 nelle6 nelle7 nelle8 nelle9 nelle10 nelle11 nelle12 nelle14 nelle13 nelle15 nelle17 nelle18 nelle16 nelle19 nelle20 nelle21 nelle22 nelle23
Dank aan de mooie familie van Nelle voor toestemming om deze reportage te delen op New Mama.
Meer foto’s van deze geboorte of andere reportages van Marijke vind je op haar website