Soms kom je een verhaal tegen dat je wel moet delen. Dat gevoel kreeg ik bij dit liefdevolle verhaal van een moeder van drie kindjes. Alle drie haar kindjes hebben het syndroom van Down. En hoe zij hier over vertelt geeft mij een warm gevoel. “Mijn kinderen zijn mijn wereld, ze betekenen alles voor mij!”

Mama Thomsom heeft drie kindjes: Calli (11), Montana (8) en Sky (5). “Calli werd twee weken te vroeg geboren. Toen ze twee weken oud was werd geconstateerd dat ze het syndroom van Down had, en een hartafwijking. Ze onderging twee openhartoperaties en het eerste jaar van haar leven bracht ze veel tijd door in het ziekenhuis. We wachten nu op een derde operatie die nodig is. Tot het zover is moet Calli veel medicijnen slikken.”

down1

Een tweede zwangerschap

“Na twee jaar raakte ik opnieuw zwanger. Nu hoorden we al tijdens de twintigwekenecho dat onze tweede dochter, Montana, ook het syndroom van Down had. En bovendien dezelfde hartafwijking als Calli. De echoscopist vertelde dat we twee opties hadden…. Maar voor ons was er maar één optie: we zetten de zwangerschap door, dit kindje wordt geboren en wij zullen zielsveel van haar houden! De cardioloog die Calli en Montana behandelde vertelde ons dat het beter was om niet meer kindjes te krijgen. De conditie van Montana’s hart leek slechter dan dit van Calli. De kans dat een derde kindje een nog slechter hart had was groot. Maar ons gevoel was dubbel. Onze arts kende geen enkel stel dat ooit twee kindjes met het Down syndroom kreeg, of twee kindjes met dezelfde hartafwijking. Dus hoe groot was de kans dat dit een derde keer voorkwam?”

Een geweldige verrassing

“Montana werd 4,5 week te vroeg geboren, onderging een openhartoperatie en verbleef een half jaar in het ziekenhuis. Ik besloot me te steriliseren, maar voordat het zover kwam bleek ik zwanger van Skye. Een totale verrassing. Een geweldige verrassing! De dokters adviseerden ons een abortus. We zijn het ziekenhuis uitgelopen en nooit meer terug gegaan. Skye bleek ook het syndroom van Down te hebben, én een hartafwijking. Hij werd drie weken te vroeg geboren en kreeg ook een openhartoperatie. Gelukkig mocht hij na een paar weken naar huis. We zijn nu een aantal jaren verder en het gaat fantastisch. Calli wacht nog op een hartoperatie, maar verder staan er geen ziekenhuisbezoeken gepland.”

downkids3

Dagelijks leven

“Het dagelijks leven bij ons thuis is net als bij andere gezinnen. Mijn kinderen maken ruzie, huilen, lachen, krijgen af en toe straf, maar vooral veel knuffels en liefde. Ze gaan naar het reguliere basisonderwijs en krijgen ondersteuning waar nodig. Ik adviseer ouders die een kindje met het syndroom van Down krijgen om het op te voeden zoals je een ‘normaal’ kindje ook zou opvoeden. De liefde voor je kind is er, en groeit met de dag. En natuurlijk mag je verdrietig zijn of boos, omdat het soms anders dan gepland verloopt. Dat doe ik ook. Maar niet veel later vraag ik me vaak af waarom is boos of verdrietig was. Want mijn kinderen doen het geweldig! Ze zijn mijn alles! En ik geniet iedere dag van ze!”

downkids2

Bron: Yahoo Parenting