Werkende moeder, thuisblijfmoeder, of iets daar tussenin? Een belangrijke kwestie waar iedere (aanstaande) ouder zich vroeg of laat over buigt. Ook ik dus. Zoals al eerder genoemd lees ik graag (en veel) mamamagazines. En toch verbaas ik me er dan over hoeveel aandacht besteed wordt aan de fulltime werkende moeder die als een soort ‘voorbeeld’ gepresenteerd wordt. Want hoe ontzettend knap is het wel niet als je een drukke baan, de zorg voor je kids, het huishouden en fanatiek sporten allemaal kunt combineren? En er – als klap op de vuurpijl – ook nog eens fantastisch modieus uitziet? Maar veel minder vaak lees ik een dergelijk halleluja verhaal over de thuisblijfmoeder. Waarom?

Toen ik zwanger was heb ik er eigenlijk geen moment over getwijfeld of ik bleef werken. Het leek me heerlijk om ook drie dagen naar het werk te gaan. Niet alleen thuis moederen, maar daarnaast mezelf ontwikkelen in mijn vak, geinen met collega’s en ook nog eens een prima salaris bij laten schrijven iedere maand. Niks mis mee, leek mij zo.

Maar nu, na ruim 15 weken moederen en 24 uur per dag onder de aanwezigheid van mijn kleine meisje, denk ik hier toch wat anders over. Nog drie weken tot het einde van mijn verlof. En eerlijk gezegd kijk ik er niet naar uit om weer aan het werk te gaan. Het liefst ben ik de hele dag bij mijn kleine pop. Ik ben de luiers, spuugdoekjes, brabbelgeluidjes en knuffelmomentjes nog lang niet zat. Als Gaston Starreveld hier vandaag met 100.000,- voor de deur zou staan, zeg ik vandaag nog mijn baan op. Heerlijk een jaar moederen!

Manlief is wat minder enthousiast. Die vindt het toch wel erg belangrijk dat ik mezelf blijf ontwikkelen, ook buiten het moederschap om. En bovendien is hij van mening dat een paar dagen zonder mij voor onze dochter ook best goed is. En eerlijk is eerlijk, ik mag ook niet klagen. We hebben de opvang heel goed geregeld: mijn man is één dag per week thuis, mijn ouders komen om de week een dag en om de week werk ik een dag thuis. Dan blijft er dus maar één dag per week over en die vullen we in met kinderopvang.

Op papier allemaal goed geregeld dus. Maar toch knaagt er iets…. Volledig thuis blijven voor mijn kleine meisje lijkt me stiekem heel erg mooi. Want ik ben van mening dat dit ook iets is om trots op te zijn. Dat je de ballen hebt om je baan op te zeggen, om je (een jaar lang bijvoorbeeld) volledig op de zorg voor je kind te kunnen storten. Zonder hulp van oppas, opa’s, oma’s, kinderdagverblijf of gastouder. Gewoon rust en regelmaat, omdat jij er altijd bent. Ik heb het gevoel dat er onvoldoende aandacht wordt besteed aan deze bewuste thuisblijfmoeders. Ook niet door de media. Lees jij wel eens over een BN-er die er stralend voor uit komt dat ze haar carrière tijdelijk stop zet om er voor haar kroost te zijn? Ik niet. Voor mijn gevoel is het ‘hip’ om vier weken na de geboorte van je kleintje vol trots op Facebook of Instagram te laten zien dat je al weer aan het werk bent, bij geen première gemist wordt, er iedere dag hip en feestelijk gekleed uitziet en ’s avonds tot laat met vriendinnen (en een wijntje) in het uitgaansleven te vinden  bent. In een magazine las ik pas een artikel waarin een moeder vol trots vertelde dat ze vier dagen na de geboorte van haar zoon al weer op kantoor zat. Haar zoon lag in het ziekenhuis vanwege vroeggeboorte, dus kon zij al wel even naar haar werk. Ik vind dit gek. En natuurlijk moet iedereen het doen op haar eigen manier. Maar wat mij betreft mag er wel wat meer aandacht zijn voor de bewust niet werkende moeder. De moeder die haar ‘carrière’ een jaartje stop zet om er volledig voor haar kindje te kunnen zijn. Want ook zij heeft een mooi verhaal en heeft heel veel om trots op te zijn.

thuisblijfmoeder

 

Profielfoto Sanne

 

Ik ben Sanne. Moeder van het mooiste meisje van de wereld. Sinds mijn dochter geboren is praat ik over niets liever dan haar. En over andere dingen die met het moederschap te maken hebben. Mijn humor is gelukkig niet verdwenen sinds mijn bevalling, sterker nog: mijn dochter vindt me hilarisch. En dus schrijf ik mijn gekkigheden, mijn verbazing en de dingen die ik meemaak hier op New Mama.